تهرانی‌ها، آبادانی‌ها؛ آن احساس تعلق بربادرفته

مرتضی خیاط پور نجیب
04:0011230

آبادانی‌ها[1]؛ اتومبیل یک مهاجر جنگی مقیم تهران به سرقت برده می‌شود. او همراه پسرش جست‌وجویی ناامیدکننده را برای یافتن تنها دارایی‌اش آغاز می‌کند. در این بین، او با مردی به نام «حسن خوف» آشنا می‌شود که به‌واسطۀ حرفه‌اش می‌تواند او را در ردیابی اتومبیل مسروقه کمک کند. دیدن تصاویر تهران در آن‌ سال‌ها نسبت به امروز، خوفناک است. با این نگاه شاید بتوان خانه خراب[2]، اجاره‌نشین‌ها[3]، آبادانی‌ها و سگ‌کشی[4] را علاوه بر ژانر اصلی خود در دستۀ ژانر وحشت هم قرار داد، چراکه جست‌وجوی ناامیدکننده برای پیدا کردن تصاویر مکان‌های آشنا در هرکدام از این فیلم‌ها، آن‌هم به فاصلۀ کم‌وبیش هر ده سال در شهر تهران، سخت است.
لندنی‌ها، پاریسی‌ها، رمی‌ها، مادریدی‌ها که مثل تهرانی‌ها پایتخت‌نشین کلان‌شهر هستند‌، بخش عمده‌ای از جذابیت، زیبایی و شکوه دارایی خود را در حفظ سکانس‌های آشنا برای دوستداران خود نگه داشته‌اند و از آن پاسداری می‌کنند. به نظر می‌رسد  که علاوه بر مدیریت شهری، از بین رفتن احساس تعلق و مشارکت آن‌ها در نگهداشت پایدار از خانه‌های خود، باعث بروز آسیب‌های جدی در آپارتمان‌های مسکونی شده است. حتی اصلی‌ترین نیاز ساختمان، یعنی اطمینان از استحکام ابنیه هم این روزها با تردید همراه است و کلیدواژه‌های بازاریابی لوکس ساختمانی تا حدی کمرنگ شده است؛ 600 متر پلان ژورنالی، مشاعات دیدنی، دیپلمات‌نشین، سوپرلاکچری، متریال اروپایی،لوکس، اکازیون،

مجلل، روف اختصاصی مشجر، تراس‌های مشجر با قابلیت چیدمان، ۵ خواب مستر، آشپزخانۀ جزیره، مطبخ مجزا، ارتفاع مفید سقف واحد 4.5 متر، لابی مجلل با زیربنای ۱۰۰۰ مترمربع، لابی‌من ۲۴ساعته با سه شیفت مجزا، مدیریت قوی و کارآزموده از بازنشستگان تحصیل‌کرده، سرایداری مقیم در مجموعه، ۱۰ پارکینگ سندی بدون مزاحم، ۷ انباری، آفیس‌روم مستر با درِ مجزا از واحد، سیستم هوشمند، فول فرنیش برند، استخر، سونا، جکوزی، سالن بدن‌سازی و سازه‌ای از آرشیتکت بنام، تحت تأثیر حادثۀ «متروپل» کمرنگ شده و لزوم توجه به امنیت را در بین مدیران و مردم اندکی جدی کرده است.
آبادانی‌ها  امروز بعد از گذشت سی‌ سال از نمایش آبادانی‌های سینمایی، درگیر حادثۀ خوفناک دیگری هستند که این بار برخلاف سال 1371 برآمده از جنگ نیست، اما می‌تواند دستمایۀ ساخت اثر سینمایی دیگری در سال 1401 باشد. در خاطرمان هست که معمار رومی، ویتروویوس[5]، در اواخر قرن اول قبل از میلاد، سه عنصر ضروری را برای یک ساختمان با طراحی خوب شناسایی کرد: استحکام[6]، کارایی[7]، زیبایی[8] که استحکام یا قدرت فیزیکی، یکپارچگی ساختاری ساختمان را تضمین می‌کند و تأسف‌بار آنکه فاجعۀ متروپل از نداشتن استحکام اولیه در ساختمان رنج برده است. ساخت آپارتمان‌هایی مستحکم، کارا و زیبا می‌تواند احساس تعلق را به شهرهایمان و شهروندان‌مان بازگرداند، به‌ویژه آبادانی‌ها.


[1] آبادانی‌ها، فیلمی به کارگردانی کیانوش عیاری، محصول سال 1371.

[2] خانه خراب، فیلمی به کارگردانی نصرت‌الله کریمی، محصول سال 1354.

[3] اجاره‌نشین‌ها، فیلمی به کارگردانی داریوش مهرجویی، محصول سال 1366.

[4] سگ کشی، فیلمی به کارگردانی بهرام بیضایی، محصول سال 1380.

[5] Vitruvius 

[6] Firmitas

[7] Utilitas

[8] Venustas


عکاس: علی معرف

لینک کوتاه
https://koochemag.ir/?p=9483

بدون دیدگاه

پاسخ دهید

فیلدهای مورد نیاز با * علامت گذاری شده اند